Deel 3 het videoverslag van Michelle.

Als je de Mont Ventoux van de drie zijdes beklimt op één dag behoor je officieel tot de ‘Cingles de Mont Ventoux’ (www.clubcinglesventoux.org), ofwel in het Nederlands: de mallotenclub van de Mont Ventoux. Wie wil daar nou niet bij horen ;-)?

Zie hieronder het bijzondere verslag van Michelle over de beklimming.

Cingle de Mont Ventoux! 3x Ventoux van Malaucene, Bedoin en Sault from Michelle Zacht on Vimeo.

 

Deel 2 ( deel 3 wordt een videoverslag! Mag je niet missen)

Michelle Vrouwsportief mont Ventoux4

      like hier deze blog op facebook

 

 

 

 

 

 

Deze klim heeft minder ‘hele steile’ stukken, maar is wel heel geleidelijk pittig steil. Doordat er weinig haarspeldbochten zijn, is er ook geen mogelijkheid om even een paar seconden herstel te pakken en je slokje drinken te pakken. Inmiddels is de temperatuur gestegen en vooral in het bos stikt het van de muggen en vliegen!

Na een dikke 10 kilometer klikken we ook voor het eerst even een minuutje uit de pedalen om een slok te pakken en een hap eten. De insectenplaag zorgt ervoor dat we snel weer verder gaan. Het wordt nu aardig afzien. Je begint te merken dat de klimkilometers erin hakken. Willem krijgt het tempo niet meer onder controle en ik wacht even op hem net voor een van de fotografen die op een aantal punten langs de kant staan om samen op de foto te kunnen. Altijd leuk voor later.

Na nog een wachtpauze fiets ik het laatste stukje door. Dit is het bekende stuk van de kale berg! Al vaak heb ik de renners van de Tour de France hier voorbij zien komen en nu fiets je er zelf, met de aanmoedigingen van alle bekende toppers (zelfs Armstrong kom je nog tegen) beschilderd op het wegdek. Zo kom je langs het monument van Tom Simpson, die in 1967 tijdens de Tour overleed. (Zie hieronder het legendarische filmpje!) en beginnen de kilometerpaaltjes weer steeds verder uit elkaar te liggen…

 

Inmiddels is de top goed te zien en kijk je naar de lange weg richting de top… Het laatste stuk is erg pittig en ben maar al te blij dat ik er ben om hier de tweede stempel te halen! Een dikke 5 minuten later komt ook Willem aan en moet ook duidelijk even bijkomen. We pakken een iets langere pauze voor onze laagste beklimming. Gelukkig weten we dat deze zal meevallen, aangezien het gemiddelde stijgingspercentage het laagst is. Even zitten, even de beentjes strekken, even een praatje maken met voorbijgangers.

Michelle Vrouwsportief Mont Ventoux 13
Op naar Sault voor de allerlaatste 26 klimkilometers.

Nu weet ik zeker dat ik het ga redden en ben dubbel en dwars gemotiveerd! Mijn knie heeft zich goed gedragen: de pijn is minimaal (hoewel ik niet weet of het door de pijnstillers komt) en ik voel me goed. Geen last van mijn maag, dat ook nog al eens voorkomt na de vele zoete drankjes en etenswaren. De zon laat het inmiddels afweten en is er veel bewolking en af en toe wat druppels regen. De temperatuur is daarmee ook gedaald. Voor het fietsen is dit eigenlijk wel prettig. De benen voelen vrij goed en kan lekker het tempo pakken. Willem moet ik daardoor al snel achter me laten.

De eerst 20 kilometer gaan voor mijn gevoel vlot voorbij. De laatste 6 kilometer zijn dezelfde als die van de tweede klim. Ik weet nu precies wat er nog gaat komen en ik zie er letterlijk als een berg tegenop. De top is niet goed meer te zien door de bewolking die er voor hangt, het waait enorm hard en het is vrij koud. De fotografen zijn spontaan allemaal verdwenen. En nu de stukken weer steil worden voel ik toch de verzuring in de benen. En dan vooral die ene laatste kilometer… Het leken er wel vijf!

Maar goed, daar is hij, de ultieme top van 3 keer de Mont Ventoux!

Het is iets voor half vijf. Gebogen over mijn stuur hijg ik even uit… Een aantal mensen spraken me aan , ‘of het wel goed met me ging’ en ‘welke beklimming ik had gedaan’. Toen ik aangaf dat ik ze alle drie had gedaan kreeg ik spontaan een applaus van een groepje mensen en zag ik daarna diverse mensen naar me wijzen. Het is raar dat je op zo’n dag geen supporters hebt, maar zo voelt het toch nog als een leuke binnenkomst! Uiteindelijk ging ik het souvenirwinkeltje binnen voor de ultieme stempel en jawel, op het moment dat ik terugloop naar buiten is ook Willem gearriveerd! Een omhelzing en natuurlijk een dikke kus om elkaar te feliciteren met deze prestatie!


Michelle Vrouwsportief Mont Ventoux 10
Als laatste de taak om ons stempeltje in Malaucene nog te halen, aangezien in de vroege ochtend deze locatie nog was gesloten… Met de auto dalen we af voor de laatste stempel op de kaart!
Bij terugkomst in ons B&B vragen de eigenaren of het ons is gelukt: ze hadden dat nog nooit eerder meegemaakt bij gasten en spontaan werd een fles champagne open getrokken en een foto gemaakt voor op hun Facebookpagina. Zo hebben we deze prestatie toch feestelijk kunnen afsluiten!

De stempelkaart moeten we nu opsturen en krijgen dan ons officiële diploma, waarbij we een registratie krijgen op de website van de Club Cingles. Dit is niet waar ik het voor doe, maar is wel een leuke bevestiging toch?

 

Van de ruim 7000 geregistreerde malloten zijn er op dit moment 359 vrouwen, waarvan 95 (+1 J) Nederlandse. Dames, ik daag jullie uit om dit aantal te vergroten!

Plak ook jouw foto hier onder mijn artikel.

Start je pas met fietsen of ga je ook voor een zware uitdaging trainen? Schroom niet om me een berichtje hieronder te plaatsen en om tips te vragen! Mailen kan ook. Ik help je graag.

Michelle Vrouwsportief Mount Ventoux 11

 

Wellicht tot een volgende blog over meer fietsavonturen!

Groetjes,
Michelle

p.s. Vond je deze blog leuk like het dan op facebook zodat ook andere dames het lezen of like vrouwsportief.

 

Michelle vrouwsportief mont Ventoux 3

Michelle Vrouwsportief Mont Ventoux 7

 

Deel 3 wordt een videoverslag! Mag je niet missen.

 

0 Comments

Leave a reply

CONTACT

Je kan ons mailen .

Sending

Copyright © Vrouwsportief. All rights reserved.

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account