Hoi!

Jolanda kondigde het al eerder aan; deze week loop ik samen met Laura voor het eerst mee met de Nijmegen Vierdaagse. Het is de bedoeling dat we vier keer veertig kilometer lopen, super spannend natuurlijk of we dat gaan halen! Hieronder kun je al onze belevenissen lezen.

Veel plezier met lezen! En duim alsjeblieft een beetje (of heel veel) voor ons ūüôā

Groetjes,

Kim

Na de Vierdaagse

Nadat we het kruisje hadden opgehaald, zat ik er even helemaal door heen door vermoeidheid, warmte en toch best veel pijn. Nu kan ik na een paar dagen slapen en bijkomen met een tevreden gevoel terug kijken. Wat een onvergetelijke week! Wat hebben we veel meegemaakt, veel gezien, leuke mensen ontmoet en we hebben onze grenzen weer verlegd. Ik raak er nog lang niet over uitgepraat.

Tot slot wil ik jullie nog bedanken! Jullie berichtjes waren stuk voor stuk weer motiverend en afleidend, maakten ons trots en verlegen en gaven ons steeds (nog meer) zin om door te zetten. En speciale dank voor onze trouwste fans die zelfs helemaal naar Nijmegen kwamen reizen. Donderdagochtend kregen we van drie aangeschoten schatten geluksknuffels en werden we enthousiast uitgezwaaid en de laatste dag hebben we heerlijk geluncht met onze families en kregen we een peptalk voor onze laatste kilometers.

P.S. Het is zeker voor herhaling vatbaar! ūüôā Wie gaat er de volgende keer mee?

Vrijdag¬†–¬†laatste dag

Jaaaaaaaaaaaa! We hebben ons kruisje gehaald (nu heb ik het mooiste al verklapt natuurlijk ūüėČ ..). De eerste helft van de vierde¬†dag verliep zonder al te veel problemen. Het was warm, maar gelukkig waren er heel veel sproeiers en bakken met water langs de kant van de weg. Echt geweldig dat aanwonenden dat allemaal voor ons regelen. We kunnen ons nog steeds elke dag verbazen over de betrokkenheid van de Nijmegenaren, de gezelligheid¬†en de enorm lange stoet van wandelaars. Vandaag liep bijvoorbeeld een deel van de route over een dijk en daarna over een lange brug, het hele stuk pal in de zon. Als je dan achterom kijkt, heb je meteen een berg motivatie te pakken; dat stuk hebben we al mooi gehad!

Onze berg motivatie.

Onze berg motivatie.

Vlak voor Cuijk kom je door een dorpje dat Linden heet. Elk jaar heeft het dorp een ander thema en echt iedereen die aan de route woont, doet er aan mee. Dit jaar werden liedjes uitgebeeld, dat liep van twee emmertjes water halen tot walking on sunshine. In Cuijk stond onze fanclub op ons te wachten om ons moed in te spreken voor de laatste kilometers.  Het was echt lief dat ze speciaal voor ons waren langs gekomen en we vonden het ook leuk dat ze op die manier een beetje beter mee kregen hoe de sfeer is. Ze waren net zo verbaasd als wij op de eerste dag.

Tataaaaaa!

Tataaaaaa!

Een paar kilometer na Cuijk begint normaal gesproken het grote festijn van “binnenhalen”. Maar de organisatie heeft besloten halverwege de dag de muziek uit te zetten langs de route in verband met de vliegtuigramp. Dit betekende dat de wandelaars in veel stilte en soberheid werden binnengehaald. Als wandelaar heb ik dit heel dubbel ervaren en daar schaamde me ik een beetje¬†voor. Aan de ene kant wil je met heel je hart respect en medeleven tonen aan de nabestaanden van de vliegtuigramp. Het is¬†verschrikkelijk waar zij nu doorheen gaan. Maar aan de andere kant leef je hier de hele week stiekem enorm¬†naar toe en ben je zo trots op dat je het bijna gehaald hebt. Een feestje voelt dan zo verdiend en het is dan ontzettend zwaar als blijkt dat je de laatste kilometers zonder muziek en massa’s feestend publiek¬†moet gaan doen.

Maar we zijn bikkels en we hebben het gehaald hoor, het kruisje is binnen!

Donderdag – over de helft!

Een nacht slapen doet wonderen! Niet dat je geen pijntjes meer voelt, maar met hernieuwde energie ziet 40 km wandelen er veel zonniger uit. Vandaag hadden we een vroege start. Dit betekent dat je tegelijk vertrekt met de militaire groepen. Daardoor konden we een nieuwe tactiek toepassen, namelijk direct achter een militaire groep aanlopen. Daardoor blijf je op 1 tempo doorlopen, wat veel minder energie kost, dan steeds overal tussendoor zigzaggen. En bovendien werken de marsliedjes die de soldaten zingen ook heel goed als afleiding en om het tempo hoog genoeg te houden. We zullen ze morgen missen!

Ons uitzicht :) Helemaal niet vervelend trouwens!

Ons uitzicht ūüôā Helemaal niet vervelend trouwens!

Vandaag was verder echt een topdag vergeleken met gisteren. Het was veel beter vol te houden doordat het veel koeler was en er veel water werd uitgedeeld/gesproeid/gegooid. En we hebben heel wat mooie stukjes rondom Nijmegen gezien. De route leidde over de zeven heuvelen, wat wel enige inspanning vereist, maar wat de route ook afwisselend houdt. En er lijkt elke dag weer meer publiek langs de kant te staan. Wij zijn dan ook heel erg benieuwd naar morgen! De laatste dag schijnt echt een spektakel te zijn.

De blarenmeter staat trouwens op 1 (bij Laura) en ik loop met een ge√Įrriteerde spier (ik snap hem wel ūüėČ ). Dus helaas ben ik nu over gegaan op pijnstillers, maar ik vind het een goede score na 120 kilometer wandelen. Dus daarmee gaan we morgen hopelijk gewoon de finish bereiken en zijn we straks de trotse bezitters van het Vierdaagse kruisje!

Roze woensdag

Vroeger schijnt de route in het centrum van Nijmegen door een straat gelopen te hebben met een aantal gay cafés. De traditie die toen is ontstaan, bestaat tegenwoordig nog steeds. Op woensdag lopen de wandelaars namelijk in roze. Dat ziet er super leuk uit, sommige mensen verkleden zich helemaal, maar de meesten lopen gewoon in een roze shirt of broek.

De route op woensdag staat helaas ook bekend als een saaie route en samen met de vermoeidheid van dag 1 leidt dat dan ook tot veel uitvallers.  Daarnaast was het ook enorm warm en liepen we hele stukken pal in de zon. Laura en ik hebben het er behoorlijk zwaar mee gehad om deze dag succesvol te eindigen, maar het is gelukt! Hoewel ons zelfvertrouwen wel een flinke deuk op liep.  En ik echt twijfelde of ik nog wel door kon gaan.

Dinsdag – eerste wandeldag

De Nijmegen Vierdaagse is geweldig. Ik weet het nu al! Wat een top sfeer. En het is een hele beleving om met zoveel wandelaars tegelijk te lopen, je kunt nooit het einde van de stoet zien.

Leuke shirts! (een andere was: "ik heb het gevoel dat ik word achtervolgd".

Leuke shirts! (een andere was: “ik heb het gevoel dat ik word achtervolgd”.

Vanochtend ging om half vier de wekker om de trein van kwart over vier vanuit Ede te halen. Toen we aankwamen in Nijmegen liepen we direct op het station al tegen een aantal vrolijke feestgangers op die zich natuurlijk overal tegen aan bemoeiden. We werden om kwart over vijf uitgezwaaid door nog meer van deze enthousiaste stappers (in verschillende mates van beschonkenheid) wat een grappige aangelegenheid was!

IMAG0166

Heel bijzonder water

Ik heb me enorm verbaasd over het enthousiasme van de Nijmegenaren (en bewoners van omliggende dorpen). Met een biertje of een kop koffie in hun hand moedigden ze ons aan¬†langs de hele route (dus ook om 5 uur ‘s ochtends!). Er werd geapplaudisseerd, er was muziek ¬†en kinderen deelden¬†allerlei lekkers uit.¬†Dit heb ik echt enorm gewaardeerd als wandelaar, want deze afleiding zorgde er voor dat je alle pijntjes even helemaal vergat en met een grijns van oor tot oor door de straten liep. Eigenlijk moet je het zelf eens ervaren om te snappen wat ik bedoel. Laura en ik dachten trouwens dat dit wel het toppunt was van enthousiasme en gastvrijheid, maar van andere lopers hebben we al te horen gekregen dat het vooral op¬†vrijdag nog ¬†veel gekker kan. We zijn heel benieuwd!

Een eindeloze rij.

Een eindeloze rij wandelaars.

Morgen is de tweede dag, dat schijnt mentaal de zwaarste dag te zijn. Als je de verhalen hoort van de wat meer ervaren lopers kunnen we er van uit gaan dat als Laura en ik die dag goed door weten te komen,¬†we bijna huppelend de vierdaagse uitlopen (oke, dat is misschien iets overdreven…). Wij moeten het nog maar eens zien! Maar we hebben zin om morgen weer fris en fruitig van start te gaan aan de volgende 40 kilometer. En we mogen zelfs een uitslapen tot…. half vijf! Wat een leven ūüôā

Er waren ook veel militairen uit veel verschillende landen.

Er waren ook veel militairen uit veel verschillende landen.

 

 

Maandag – inschrijfdag

Nu kunnen we niet meer terug… De inschrijving is rond, onze polsen zijn voorzien van een bandje van de Vierdaagse Nijmegen, de wekker is gezet op half vier en we hebben onze voedselvoorraden ingeslagen. Met ons komt het goed, wij vragen iedereen daarom vooral te duimen voor passend wandelweer op donderdag en vrijdag, want wij vinden deze uitdaging al zwaar genoeg zonder tropische temperaturen.

10457366_721105291281131_4288180886507787126_o

0 Comments

Leave a reply

CONTACT

Je kan ons mailen .

Sending

Copyright © Vrouwsportief. All rights reserved.

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account